تفحص

۴ مطلب در تیر ۱۳۹۴ ثبت شده است

تو شیطان را تحریم کردی

تا با من مذاکره کنی

و من مثل همیشه

دنبال گزینه های روی میز...!

برای ماه رمضان بد می شود!

ببخش مرا تا نگویند

رمضان هم

دردش را

دوا نکرد!

ببخش مرا …!!

اگر آن قدری که

برای روزه نگرفتن

بهانه جور می کنیم

برای ترک گناه

بهانه جور کرده بودیم

حالا قدیسه ای

چیزی...
شده بودیم.


پ.ن: 

منبع : einlam.blog.ir

خطبه سوم نهج البلاغه معروف به شقشقیه با شکوه از ابوبکر و غصب حق خلافت حضرت امیر آغاز می گردد. سپس اشاراتی پیرامون خلافت عمر در میان می آید. سپس من باب شورای عمر و به قدرت رسیدن عثمان و عصر خلافت او توضیحاتی از زبان مبارک امام داده می شود…

بعد از این سخنان حضرت اشاره ای به نحوه به خلافت رسیدن و بیعت همگانی مردم با خودشان کرده و به بلافاصله دلیل پذیرش این مسئولیت سنگین را بیان می دارند. آنجا که می گویند: … اگر نبود حضور مردم و تمام بودن حجت برمن به جهت وجود یاور و و پیمانی که خدا از عالمان گرفته که در برابر شکمبارگی ستمگر و گرسنگی ستمدیده ساکت ننشینند، بی تردید دهنه شتر خلافت را بر کوهانش می افکندم (آن را رها می کردم)… و در آن هنگام می دیدید که این دنیای شما در چشم من از آب بینی بزغاله ای بی ارزش تر است.

با دقت به فراز مذکور پیرامون مسئولیت های اجتماعی امام جهت پذیرش این مسئولیت خطیر، نه تنها وظیفه کلیدی امام بر امت آشکار می گردد بلکه وظیفه فروگذاشته ای معرفی مشود که بر عهده عالمان زمان بوده ولی به آن عمل نکرده اند تا کار به غصب حق امام و گردنکشی شیوخ سه گانه رسیده است. (باید دقت کرد که امام کلمه «علما» را آورده اند نه چیز دیگر مانند «حکّام» و یا…) همان مسئولیتی که بعضا عالمان زمان موسی (ع) در قبال ثروت اندوزی و ظلم قارون به آن عمل نکردند.

یکی از مهمترین وظایف علما، مبارزه با شکمبارگی ظالمان و گرفتن حق مظلوم از ظالم ستیز با انحصار طلبی اشراف و مسئولین بلند مرتبه یک حکومت است. بی شک اگر در عصر حاضر این وظیفه خطیر از سمت چهره های بزرگ مذهبی (چهره هایی که یا آنقدر افق اندیشه آنها کوتاه و غیر توحیدی بوده است که نتوانسته اند مسائل حیاتی و اساسی عصر خویش را درک کنند و یا اینکه از ترس تهدیدهای اهل نفاق، رو به مصلحت اندیشی های سکوت طلبانه آورده اند) به زمین گذاشته نمی شد تا به حال جایی برای اشرافیت، دست اندازی های متعدد به بیت المال و تحمیلگری های گوناگون به ولی زمان، بعد از گذشت از بیش از ۳۵ سال از تشکیل نظام اسلامی در آن نبود.